Last Station

2011-04-06T08:52:00.001-04:00

Bir blogum oldugunu unutmustum. Aslinda yazacak ne cok sey vardi...

Uzun Ara

2009-04-29T11:02:00.002-04:00

Ne kadar uzun zaman olmus yazmayali. Bu uzak kaldigim donemde yasadigim sehri degistirdim. Hic evde duramadigim icin internet baglatamadim. Bu yuzden blogu ihmal etmek zorunda kaldim. Askin buyusune kapilip yazamadigimi dusunen arkadaslar yanildilar yani:)

Onumuzdeki haftalarda uzun bir seyahat programim oldugundan yine uzunca bir sure yazabilecegimi sanmiyorum. Belki blogu kapatmayi bile dusunebilirim.

Son olarak merak eden, arayan, soran tum arkadaslara tesekkur ediyorum. Yeniden bulusmak dilegiyle:)))

Ask, Uzak Dur Benden

2009-03-22T20:44:00.002-04:00

Birinden cok fena etkilendim. Hic beklemedigim anda yakalandim. Cok saskinim...

Crazy Home Party

2009-03-15T22:20:00.007-04:00

Haftasonu denize girme planlarim yagmur yuzunden suya dusunce, evde oturup kocaman bir kase patlamis misirla yata yata film izlerim diye plan yaptim. Bu plani da bir arkadasimin (paolo) beni ev partisine davet etmesi ve cok israr etmesi uzerine iptal ettim.

Parti bize 2 saat uzakliktaki bir sehirdeymis. Bunu son dakika da ogrendigimden, once gidip gitmemek konusunda tereddut etsem de, paolo arkadasinin cok guzel partiler hazirladigini, cok eglenecegimizi soyleyince ona inanip gittim.

Daha eve girer girmez cok ilginc seylerle karsilasacagimi anladim. Kapida elimize bir program verdiler. 11-12 arasi bira, dans, 12-1 arasi viski, dans, jason'in show'u, 1-2 arasi tekila, dans, betty'nin show'u falan yaziyor. Bu nasil parti, programla mi eglenecegiz dedim saskin saskin.

Aldik programi elimize birayla basladik. Bu arada paolo sadece ev sahibini taniyor, ben de sadece paolo'yu taniyorum. Partidekilerin cogu ingilizdi. Zaten ingilizlerden pek hoslanmadigimdan daha yarim saat olmadan sikilmaya basladim. Arabam olsa birakip gidecektim. Paolo'ya da hadi gidelim diyemedim, onun keyfi yerindeydi. Bir kac italyan varmis, onlarla tanisinca ben de biraz eglenmeye basladim. Iclerinden biri hem komik, hem yakisikliydi:)

Saat 1 de jason'in show'u basliyor dediler. Merakli merakli bakiyorum nasil bir show diye. Adam ya dans edecek, ya sarki soyleyecek falan saniyorum. Adam cikti masanin uzerine streptease yapmaya basladi. O anda anladim ki programda adi gecenler soyunuyor:).

Adam uzerindekileri cikardikca millet deli gibi alkisliyor, zaten herkes zil zurna sarhos. Ben bu partinin sonu nereye gidecek diye kaygili gozlerle showu izliyorum:)) Neyse ki adam sarhos olmasina ragmen cesur degilmis, tamamen soyunmadi.

1 saat sonra betty'nin show'u basliyor dediler. Ben paolo'ya yalvarmaya basladim hadi gidelim diye. Yok diyor bunu izleyelim, sonra gideriz. Anahtari ver ben giderim, sen kal diyorum kabul etmiyor. O saatte taksi bulmamin imkani yok. Mecburen Paolo'nun show'u izlemesini bekledim. Kiz adamdan daha cesur ve daha sarhostu, tezahuratlar esliginde show'unu tamamladi. Paolo'da gitmeye ikna oldu.

Ikna oldu olmasina ama adam sarhos, arabaya biner binmez sizdi, arabanin gps'i yok, ben imkansiz gps'siz yol bulamam. Yolda karsima cikan ilk otele cektim arabayi. Paolo'ya kalk diyorum kalkmiyor. Biraktim onu arabanin icinde, ben oteldeyim diye not yazdim, girdim otele yattim.

Sabah kalkar kalkmaz arabaya gittim, adam hala arabada uyuyor. Kaldirdim, 20 bardak kahve icti, yola ciktik. Yol boyunca paolo'nun beynini yedim. Bu gunun sonunda, tanimadigim insanlarin partisine gitmeme karari aldim. Peki bu kararimi uygulayacak miyim, tabii ki hayir:))

Taciz

2009-03-12T23:00:00.004-04:00

Uludag universitesinde yapilan bir arastirmaya gore kiz ogrencilerin %86.9 unun kampus icinde cinsel tacize ugradigi tespit edilmis. Bu demek oluyor ki universiteye giden her 10 kizdan 9 u cinsel tacize maruz kaliyor. Ogrencilerin %15.3'unun kampus icindeki ogrenciler tarafindan, 3.6'sinin yakin arkadasi tarafindan, 54.3'unun kampus icinde calisanlar, sofor, memur ve kampuse girip cikan vatandaslar tarafindan, 2.3'unun hocalarindan, 24.6'sinin ise hepsinden cinsel tacize ugradigi belirtilmis. Hocalari tarafindan tacize ugrayanlara neden sikayet etmedikleri sorulmus, mezun olma sansim yok demisler.

Tacize ugrayanlarin yarisindan cogunun kampuse girip cikanlar tarafindan taciz edilmesi bana cok ilginc geldi. Demek ki kampus icine ogrencilerden baska kimseyi almasalar taciz orani %17.6'ya dusecek.

Taciz edenin degil taciz edilenin utandigi ve suclandigi bir ulkede bu istatistik cok sasirtici degil aslinda. Tecavuz sirasinda kot pantolon giyip tecavuzcuyu zor durumda biraktigi icin, 14 yasinda 80 yasindaki adam tarafindan taciz edilip ruh sagligi yerinde olduguna dair rapor cikartildigi icin, mini etek giyip erkegi tahrik ettigi icin kadinin suclandigi bu topluma bu sayi az bile.

Kadinlar ugradiklari tacizi soylemedikce taciz edilmeye devam edecekler. Sadece okullarda degil, yolda yururken, otobuste, sahilde guneslenirken, yasadiklari her mekanda tacize ugramaya mahkum olacaklar. Tabi kadinlarin bunu itiraf edebilmesi icin onlari koruyan, kollayan birimlerin ve yasalarin olmasi lazim ilk once. Turkiye'nin o gunleri gorebilmesini umuyorum...

Ey Gunes Erken Dog!!!

2009-03-11T08:25:00.004-04:00

Gun baslamadan calismaya basliyorum. Isyerine geldikten 1 saat sonra gunes doguyor. Saat 8 de aydinlanir mi hava?

Yaz saati uygulamasini halen anlayabilmis degilim. Zaten kis saatine geceli 3 ay olmamis miydi?

Gec Kalmis Kadinlar Gunu Yazisi

2009-03-09T21:14:00.003-04:00

Bloglarda ki kadinlar gunu yazilarini okuyunca sinirlendim biraz. Anneler gununu sacma bulanlari anlarim, sevgililer gununu veya babalar gununu de anlarim. Ama kadinlar gununu, 1 gun mu sadece kadinlar gunu diye degerlendirerek kucumseyenleri anlamam mumkun degil.

40.000 dokuma iscisi kadinin sadece daha iyi calisma kosullari istiyorlar diye polis tarafindan tartaklanmasi, fabrikaya kilitlenmesi ve cikan yangindan kurtulamamasi sonucu 129 kadinin olmesi uzerine, o kadinlar anisina kadinlar gunu kutlanmaktadir. Bunu anne baba sevgili gunleriyle bir tutmak ve onemsizlestirmek bilgisizlikten kaynaklaniyor olsa gerek. Insanlarin bu gunu yanlis algilama ve kutlama sekilleri olmasi, bu gunun onemsiz olmasi icin bir sebep degildir. Cumhuriyet bayrami ve adini hatirlamadigim bilimum bayramlari coskuyla kutlayanlarin kadinlar gununu basitlestirmesi uzucu. Bir gunun oneminin olmasi icin milli degerleri mi olmali?

Is Kazasi

2009-03-03T22:15:00.006-05:00

Bugun bir arkadasima gitmek icin kosa kosa isyerinden cikmaya hazirlanirken, yerleri silip, kaygan zemin isaretini koymayan cok degerli temizlik gorevlisi yuzunden ayagim kaydi ve artistik hareketlerle havada 2-3 takla atarak yere dustum (evet takla kismi abarti).

Darligi yuzunden minik minik adimlar atmama sebep olan elbisemde dogal yirtmac olustu bu kaza sonrasinda. Ama fazla derin bir yirtmac oldugu icin bir kac yerinden zimbayla kapatmak suretiyle hastaneye gidilebilir hale getirdik. Ben iyiyim, bir seyim yok diye cirpinsam da hastaneye goturduler zorla.

Doktor, hafif ezikler disinda bir sorun olmadigini soyleyince arkadasima gittim. Orada hicbir sey olmamis gibi yemegimi yedim ve eve dondum.

Eve geldigimde farkettim ki bacagimin arkasinda kocaman bir morluk var. Nereye carptim nasil oldu hicbir fikrim yok. Bu morluk uzun sure gecmeyecek ve uzun sure elbise ve etek giyemeyecekmisim gibime geliyor. Havalar da sicak, pantolona ne kadar sure tahammul ederim bilemiyorum. Tahammul edemezsem makyajla morluklari kapatip elbiselerimi giymeyi planliyorum.

Bacagimda bir sorun var mi acaba diye dusunmek yerine, ne kadar zaman elbise giyemem acaba diye dusundugum icin kendimi esefle kiniyorum:)

Tartisabildiklerimizden misiniz?

2009-02-26T00:01:00.003-05:00

Konfucyus'un bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunamayacagi teorisine her zaman karsi cikmisimdir. Insanlarin yasadiklarindan ve gorduklerinden fikir sahibi olabilecegini savundum hep. Ama bazi ornekler var ki sahip olduklari az bilgilerle fikirlerini destekleyemeyince ortaya vahim manzaralar cikabiliyor. Dogmatik bilgilerle dolu olan beyinleriyle bir fikre saplanip kalmis bu tipler, karsi fikir sahibi insanlari kabul edemiyor ve varligindan rahatsizlik duyuyor. Normal bir birey gibi gorup karsit fikrinizi belirttiginizde size verilen tepkiden karsinizdakinin kalitesini anliyorsunuz ama anladiginizda biraz gec kalmis oluyorsunuz. Sevgili pilli cadi'yi bir keresinde elestirmistim yaptigi bir yorumdan dogan sonuclardan oturu. Simdi onu o kadar iyi anliyorum ki. O bana cok kibar bir yanit vermisti, simdi o elestirimden oturu ondan ozur diliyorum. Kisinin basina gelmeyince durumu idrak edemiyormus.

Burada bir cok insan beni tanimiyor, hakkimda bilgi sahibi degil. Ama bloglara yaptigim yorumlardan tarzimi bilenler vardir. Kimseyi incitmek, kirmak ya da karalamak adina yorum yapmam. Begenmedigim, katilmadigim fikirlere de karsilik vermekten cekinmem. Sevgili Altug'un bazi yazilarini acimasizca elestirdim. O da bana kendi fikirlerini sundu. Her zaman kibar, her zaman seviyeli. Bir cok konuda hemfikir olmamamiza ragmen cok guzel tartismalar yaptik. Onemli olan birbirimize fikrimizi empoze etmek degildi, onemli olan bilgilerimizi, fikirlerimizi paylasmakti. Ayni sey sevgili Korhan icin de gecerli. Ozellikle Korhan'la tamamen zit fikirlere sahip olmamiza ragmen ikimizde acimasiz elestirilerle fikir paylasiminda bulunduk. Benim onunla, ya da onun benimle ayni fikirde olmamasi birbirimize hakaret etmemizi gerektirmedi. Sevgili cesetizlerini de elestirdim bazi zamanlar. Hicbir zaman bana kaba cevaplar vermedi. Hepsi anlatmak istedigim seyi anlamaya calisti en azindan.

Bir insanla anlasmak icin ayni fikirlere sahip olmak zorunda degiliz. Farkli fikirlerde insanlarla farkli paylasimlar yasamak ayni fikri paylasanlarla yasadiginiz paylasimlardan daha guzeldir. Ama karsinizdakinin de bir derinligi, sohbet edebilme ve anlayabilme yetisi, elestiriye acik olma kabiliyeti olmasi lazim bu lezzeti alabilmek icin. Yoksa zaman kaybindan ve hala boyle insanlar var mi diye uzulmekten baska elinize birsey gecmiyor.

Sevdigim Bloglar

2009-02-25T22:40:00.008-05:00

Sevgili sRkn sevdigi bloglarin icine beni de katmis. Yazisini cok onceden gormeme ragmen, bu ara icinde bulundugum yogunluktan dolayi bir turlu cevap yazamadim.

Benim en sevdigim bloglara gelince:

Kutup Zencisi: Kelimelerle dansetmesini, flortlesmesini, hikayelerini seviyorum.

Korhan: Onunla tartismayi ve yazilarini okumayi seviyorum.

Babegazelle: Ictenligini, samimiligini seviyorum.

Pilli cadi: Her yazisini, inislerini, cikislarini zevkle okuyorum.

Godsyndrome: En cok cocukluk hatiralarini sevsem de tum yazilarini zevkle okuyorum.

Siminya: Her yazisinda saskinlik, hayret, dehset ve kahkaha kriziyle kendimden geciyorum.

a dying wish: ilginc bir insan oldugu icin okuyorum:))

Bir Dost

2009-02-22T23:16:00.002-05:00

Ne kadar ozlemisim karsilikli sohbet etmeyi. Yetmiyormus telefonda konusmalar, msn de mesajlasmalar. Her insana lazim boyle bir dost. En zor aninda onun yaninda olamasan da, en ufak ricanda dunyanin obur ucuna gelebilecek bir dost. Gidecegi aklina gelince icinin aciyacagi bir dost. Onun yuzunden uykusuz, halsiz, sis gozlerle ise gidecegin ve bunun icin sikayet etmeyecegin bir dost. Seni deli edecek seyler yapmasina ragmen kizamadigin bir dost. Hayatini, duygularini karistiracak isler yapip masum masum karsinda oturabilecek bir dost. Son secenegi yapmazsa daha cok sevecegin bir dost.

Gitmeden kafami karistirsan da seni yinede seviyorum Dev'im:))

Ortaya Karisik

2009-02-17T21:34:00.005-05:00

Biraz gec kalmis bir yazi olacak ama bu konuya deginmeden gecmek olmaz. Meshuuuuur 14 subat senlikleri bitti sonunda. Burada coluk cocuk herkesin kutladigi bir gun oldugu icin ben pek yapis yapis sevgililer gormedim etrafimda. Bol bol hediye aldim, bol bol hediye verdim. Hediye dediysek oyle ahim sahim cok pahali seyler degil, aldigim da verdigim de cikolata.

14 subatla ilgili yazilan yazilari okudum bloglarda, neredeyse herkes nefret ediyor bu gunden. Bu onemli bir kamuoyu yoklamasi niteliginde aslinda. Madem herkes nefret ediyor, kutlayanlar kimler diye dusunmemekse elde degil. Herhalde herkes nefret ede ede kutluyor.

Sevgililer gununde adsiz biri sevgililer gunumu kutlamis. Neyseki erken farkettim de kimligim ortaya cikmadan yorumu yok ettim, umarim farkeden olmamistir:) Boyle yorum birakacak kisilerden en azindan adimi yazmamalarini rica ediyorum.

Ise baslamadan once, pazartesi gunununde tatil olmasini firsat bilerek kendime sevgililer gunu organizasyonu yaptim. 2 arkadasimla sehir disina cikip neredeyse hic uyumadan gezdik, eglendik. Normalde haftaici cok fazla program yapan biri olmamama ragmen, sanki calismaya basladiktan sonra hic eglenmeyecekmisim gibi bitkin dusene kadar eglendim. Ertesi gun yeni bir ise baslayacak olmama ragmen eve geldigimde neredeyse sabah olacakti. Yalnizca 4 saat uyudum.

Bugun iste ilk gunumdu. Ise baslamamin 2. saatinde msn le konusmaya basladim. 3 aydan fazla bu ise tahammul edecegimi sanmiyorum. Sirf bu aralar degisiklik olsun diye gidip gelecegim iste. Aslinda ortam eglenceli, buradaki en sevdigim arkadasim da ayni isyerinde. Daha yogun bir is temposu olsa cok severek calisacagim bir yer.

Onceki postta bahsettigim arkadasim Amerika'ya gelmis. Cuma gunu de buraya gelecek. Gelmesini sabirsizlikla beklerken kisa sure kalacak olmasi cok kotu. Daha uzun kalmasi icin ikna edecek birseyler bulmam lazim. Keske bir hafta sonra baslasaydim ise. Haftaya isyerinden izin alabilme olasiligim var midir:)))

En iyisi uyumak ve dusunmemek...

Not 1: Florida'dan blogumu okuyan biri var. Kimse soylesin, cok yakiniz. Ozellikle cok guzel yemek yapabilen biriyse muhakkak tanismak isterim:))

Not 2: Resimdeki ayakkabi converse'in sevgililer gunune ozel ayakkabisi. Annemin bana sevgililer gunu hediyesi:)

1 is gorusmesi, 1 Msn konusmasi ve Uykusuzluk

2009-02-13T10:00:00.005-05:00

Uykusuzluk, sarhos olmaktan beter birseymis. Onceki gun sabahlara kadar oturup rapor, hesap isleriyle ugrastim. Isimi bitirdim uyuyacaktim kapim calindi. Arkadasim aramis aramis ulasamamis eve gelmis. Calistigi yerde coordinator alacaklarmis, beni tavsiye etmis. Saat 10 da orada ol dedi. Benim aslinda burada calismak gibi bir niyetim yoktu. Zaten, uzaktan takip etsem de bir isim var. Ama buyuk bir firma arkadasimin calistigi yerde. Neyse bir gidip sansimi deneyeyim dedim. Hem arkadasim tavsiye etmis, onu mahcup etmemek lazim. Sifir uykuyla dus yap, hazirlan derken ucu ucuna yetistim gorusmeye. Sirket guzel, sartlar guzel, adamlar hortlak gibi karsilarinda duran seyden korkmadilar en onemlisi ve ise alindim. Pazartesi basliyorum.

Arkadasim cok sevindi ben ise alininca. Sirketi gezdirdi bana aksama kadar. Aksam hadi kutlayalim dedi. Ben yok uykum var falan desemde beni dinlemedi. Gittik, bir yerde yemek yedik. Saat 10 da eve geldim. Uykuyu erteleye erteleye uykum kacmis, yattim ama uyuyamayinca geri kalktim. Pc basina oturdum. Msn de biri eklemis beni. Kimmis bu diye ekledim. 1 sene once ingiltere'ye tasinan bir arkadasimmis. Cok ozlemisim onu da, konu konuyu acti tam 10 saat kesintisiz yazismisiz. Benim pc nin webcaminde problem vardi, onun icin servise vermistim. Servisten geldi webcam hala calismadigi gibi pc'de ses gitmis. Ne benim sesim gidiyor ne karsinin ki geliyor. 10 saat yazmaktan parmaklarima, gulmekten karnima kramplar girdi. Haftaya Amerika'ya gelecekmis. Ben calismaya baslayacagim icin gel diyemedim. Ben gel dersem ve gezdiremezsem hayal kirikligina ugrar diye, onun sana da ugrarim demesini bekledim. O da beklentilerimi bos cikarmayip haftasonunda ugrayacagini soyledi. Artik gozum yollarda, gelecek haftayi bekliyorum.

Simdi sis gozlerimi ve parmaklarimi, yorgun dusmus bedenimi dinlendirmek icin yatmaya gidiyorum. 4 saat sonra kalkip son kez spor salonuna gitmem lazim. Calismaya baslamadan once son bos zamanlarimin tadini cikaracagima uyumak zorunda kalmam kotu oldu. iyi uykular bana...

Urun Tanitmaca-Pilates Fitness Kit

2009-02-06T07:33:00.007-05:00

Cok degerli bloggerimiz a dying wish beni mimlemisti ama araya hastalik faktoru girince yazamamistim. Onu kizdirmamak icin hasta hasta yazayim bari:)

Bu aralar bloglarda pilates uzerine bir cok yazi yazildi. Insanlarin yogadan sonra, belki de yapmasi cok daha eglenceli oldugu icin pilatese ilgi gosterdikleri belli. Ben de uzun zamandir cok severek ve eglenerek yaptigim icin pilates fitness kitimi tanitmak istedim.

Pilates aslinda zayiflamaktan cok omurga sistemini duzelttigi icin durus bozuklukluklarinda ve fizyoterapide kullanilan bir yontem. Ben ayrica spor yaptigim icin pilatesin vucut sekillendirme ve zayiflama acisindan ne kadar etkili oldugunu bilemiyorum. Ama yalnizca Amerika'da 11 milyon insan pilates yaptigina gore oldukca ise yariyor demektir.

Evet, yukarda gordugunuz benim sahip oldugum pilates seti. Kucuk toplar 3'er poundluk. Kol kaslarini guclendirmek acisindan oldukca etkili oldugunu soyleyebilirim. Toplarin yanindaki biri acik biri koyu pembe olan aletler ise lastik bantlar. Mekik gibi hareketlerde kullaniliyor. Benim en sevdigim ise buyuk pilates topu. Ben sabah aksam onun ustune oturup zip zip zipliyorum, cok eglenceli. En cok yaptigim egzersizlerde bu topun egzersizleri. Resimde gorunen siyah sey ise sanirim tahmin etmissinizdir, topu sisirmek icin pompa. Benim setimin icinde ayrica cd ve pilates mat var. Cd'de kolaydan zora pilates hareketlerini uygulamali gosteriyor. Hareketlerin tumunu yapmak isteseniz 1 saatinizi almiyor. Spora gitmiyorsaniz ve evinizde genis bir alaniniz varsa boyle bir setle hem eglenip hem kalori harcamaniz mumkun bence. Ama yine de ben tek basina cok fark yaratacagini dusunmuyorum.

Bu mimi neredeyse her blogda gordum. O yuzden kimseyi mimleyemiyorum. Yapmayan ve yapmak isteyen varsa soylesin, mimleyeyim:)

Edit: pilates mat'in turkcesi pilates minderiymis:)

Hasta Burada, Doktor Nerede?

2009-02-04T23:01:00.005-05:00

Blog dunyasini kusatan hastalik belasi nihayet bana da bulasti. Lahmacun yaptigimi yazdim nazar degdi, gol kenarinda kostum kosamayanlarin cani cekti gibi hastaligima bahaneler bulmaya calissamda, asil sebebin soguk havada hava sicakmis gibi giyinmek oldugunu kendim dahil kimseye itiraf etmedim. Siz siz olun benim gibi soguk havalarda kosarak isinmayi denemek yerine kalin giyinin.

Onceki gun siddetli usume ve ateslenme ile baslayan, daha sonra yutkunamama ve oksurme sikayetiyle devam eden ve en son tamamen sesimin kisilmasiyla ve tonsillitis ile olabilecek en kotu duruma gelen hastaligim sebebiyle 5 sise serum aldim. Damardan verilen penisilinler sayesinde bugun kendime gelmis bulunmaktayim. En azindan parmagimi oynatacak kadar gucum var:)

Hastaligim dolayisiyla aile bireyleri de tesrif etmis durumdalar. Sicak sicak corbalar, sahlepler iciyorum annem sayesinde. Kronik bir tonsillitis hastasi oldugumdan ve her defasinda bol tarcinli sahleple bu hastaligi atlattigima inandigimdan kutu kutu sahlep getirmis annem benim icin. Babam da pamuk gibi elleriyle ignelerimi yapiyor sagolsun:)

Olmaya devlet cihanda bir nefes sihhat gibi sozune sonuna kadar katiliyor, hastaliklarla mucadele adina kalin kiyafetler giyme kampanyasi baslatiyorum. Bu kampanyaya 3 gun bile devam edemeyecegimi bildigimden vazgeciyorum:)

Hastalik ne kadar kotu bir sey olursa olsun, etrafinda gozunun icine bakan bir aile, senin icin endiselenen arkadaslarin olunca daha katlanilabilir ve hatta ne iyi etmisim hastalanmakla dedirtebilecek bir hal alabiliyor. Elbette bu tabloya saglikliyken sahip olmak en guzeli.

Lahmacun, Baklava, Haftasonu Raporu

2009-02-01T21:03:00.007-05:00

Buraya tasindigimdan beri hemen hemen her hafta sonu birilerinin evine yemege gidiyorum. Artik benimde onlari cagirmam gerektigini dusunup, cuma gunu herkesi aradim. Toplayin sevgililerinizi, gelin cumartesi gunu dedim. Cagirirken cok rahattim cunku onlarin hazirladiklari gibi bir sofra hazirlamayi planlamistim. Yani hepsi disaridan alinmis yiyeceklerden olusan bir sofra. Erkeklerden birine de barbeku yaptiracaktim kokteyl sosisli, balikli.Ne var ki kimseye bu menuyu kabul ettiremedim. Kimi arasam turk yemegi yap bize dedi. Hepsi sanki hayatlari boyunca kebap baklava yemis gibi kebap, baklava yapmami istediler. Ben kendine makarna bile yapmayan bir insanken ve kirmizi et asla yemezken bunlari yapmamin imkansiz oldugunu soylesem de ikna olmadilar. Bari dedim bir Turk bulup rica edeyim, bana yardim etsin. Jose ile ayni yerde calisan bir Turk'le tanismistim. Onun esini aradim, durumu anlattim. Ben sana menu hazirlayayim, gerekenleri al, yarin ben gelirim beraber yapariz dedi. Turk insaninin bu sorgusuz sualsiz yardimseverligine bir kere daha hayran oldum.

Cumartesi sabahi Nese Hanim beni aradi. Malzemeleri soyledi. Biraz kiyma, tortilla, limon, maydonoz al dedi. Ne yapiyoruz dedim, lahmacun dedi. Ben de lahmacun yapariz yaninada bir kac tatli birseyler alirim yeter dedim. Yok birsey alma baklava yaptim ben dedi. Kadindan yardim istedigime pisman oldum. Ben malzemeleri alip geldim, Nese Hanim geldi hemen arkamdan. Yardim et arabadakileri tasiyalim dedi. Arabaya bir baktim, bagaj dolusu yemek. Mercimek koftesi, ev yapimi ekmek, baklava, karisik kizartma, asure ve borek yapmis. Orada utancimdan eriyecektim. Cok utandim, keske yapmasaydiniz dedim. Bos bos oturuyordum yaptim, utanacak ne var, icimden geldi. Hem baklavayi hazir yufkadan yaptim, asureyi dun yapmistim, mercimek koftesiyle borek 10 dakikalik is, ekmegi makina pisirdi, kizartmayi fritoz yapti dedi ve ben agzim acik onu izledim. Sonra lahmacunu hazirlamaya basladi. Ben ete dokunamam, mecbur onu da kadincagiza yaptirdim. Zaten cok kolay bir ismis lahmacun yapmasi. 5 dakikada ust malzemesini hazirladi, 4 dakikada da pisirdi. Lahmacunlar pistikten sonra yemek masasini da benim tum itirazlarima ragmen hazirlayip 10 dakika bile oturmadan, bir meyve suyu icip gitti. Hala ona olan borcumu nasil odeyecegimi dusunuyorum.

Aksam arkadaslar geldiler. Sofrayi goren haftayada sana geliyoruz dedi. Ben farkli lezzetleri deneyemeyen biri oldugum icin onlarda belki sevmez, yiyemez diye pizza ismarladim ayrica. Ama kimse pizzalarin yuzune bakmadi. Hepsi ilk kez lahmacun yemesine ragmen cok sevdi. Sofrada lahmacun yemeyen tek kisi bendim:) 5 saat boyunca turk yemekleri konusuldu. Sohbet sonrasi, benim cok sevdigim ve gecen gun birine anlatirken izlemeyi tekrar istedigim, orginal adi A la folie...pas du tout, ingilizce adi He Loves Me...He Loves Me Not olan muhtesem filmi izledik (izlemeyen varsa muhakkak izlesin). Film bitti, herkes gitti, bir maillerimi kontrol edip yatayim dedim. Msn de Istanbul'dan bir arkadasim vardi. Onunla konusmaya dalmisiz, yattigimda saat sabahin 8 iydi.

Bugun (pazar) saat 12 de dunku misafirlerden biri aradi. Gol kenarina hem piknik yapmaya, hem balik tutmaya gidiyorlarmis. Hem yorgun, hem uykusuz kalktim gole gittim. Biraz balik tutmaya calistim, beceremeyince 12 derece sicaklikta usumemek icin gelene kadar neredeyse 10 mil kostum. Eve gelince onceki gunden meydana gelmis olan daginikligi toparladim. Simdi bitkin bir halde bu satirlari yaziyorum. Yorgunluktan uyuyamayacagimi bildigim icin bu cumle bitince kendime bir film koyup, koltukta sizmayi planliyorum.... zzzzzzzzzzz.

AUSTRALIA

2009-01-31T11:52:00.002-05:00

See I'm not black fellow.

I'm not white fellow either.

Them white fellows called me mix fellow.

Half cursed.

Creamy.

I belong nowhere.

Al Sana Hikaye

2009-01-29T12:51:00.003-05:00

Su her blog yazarina gonderilen "sen aslinda sen degilsin" temali maillerden aldim bir kac tane. Hayir merak ediyorum, bir kac kisi oturup ayni maili toptan mi yolluyor diye.

Bana gelenlere once guldum gectim de son gelen cok komikti. Benim aslinda bir erkek oldugumu, Amerika'da falan olmadigimi, olaylari kafamdan yazdigimi soylemis bu cok akilli sahsiyet. Ah canim, sen ne kadar zekisin oyle. Aslinda bu ustun zekandan faydalanmak icin herkes sana ulassin diye basliga mail adresini yazmayi dusundum ama populariteni kiskanirim diye vazgectim. Kafamdan yazdigim olay neyse onu da anlayamadim. Sanki cok absurd seyler yaziyorum. Inanmadigi hangisiyse, yogurt bulamamam mi, balik yiyememem mi:)

Aslinda haklisin zeki sahsiyet. Senden baska kimse anlamamisti bunu. Ben Diyarbakir'in 30 haneli bir koyunde ahirimdan yaziyorum bunlari. Kisin ahir sicacik oluyor biliyor musun? Bende cektirdim interneti, hayvanlarimla oynasirken sikilmayayim diye kadin gibi blog yaziyorum. Niye erkek kimligimle yazmadigimi da merak etmissin ya, ona da cevap vereyim. Simdi kendi kimligimle yazsam kizlar bayilacak kil yumagi vucuduma, pos biyiklarima, ugrasamam hic kizlarla falan. Ben hayvanlarimla ve fantazilerimle mutluyum. Itiraf ettim, mutlu musun?

Ben Cocukken

2009-01-25T22:15:00.006-05:00

a dying wish 'ten zorla aldigim cocukken oynadigimiz oyunlar mimini ancak yazabiliyorum. Sevgili dying wish, inan dun tam basina oturdum yazmak icin, bazi sikintili durumlar nedeniyle yazamadim, kusura bakma artik:)

Ben cocukken oyle cok yaramaz falan bir cocuk degildim yani anlatilanlara gore degilmisim. Annem ve babam ne dese yapan bir cocuktum. Tek anlasamadigimiz konu yemek konusuydu. Cabuk hastalanan bir bunyem vardi o zamanlar. Herhalde annem yemeyince olecegimi falan dusunuyordu:) Bana yemek yedirmek icin ilginc yontemler gelistirmisti. Sut icmzsen cuce olursun, peynir yemezsen sacin uzamaz, yemek yemezsen goguslerin cikmaz falan gibi vurucu darbelerle beni etkilemeye calisir ama genelde basarisiz olurdu. Hem yiyip, icmezdim hem de her gece dua ederdim goguslerim ciksin, sacim uzasin, boyum uzasin diye:)

Cocuklugumda oynadigim oyunlara gelince, bunu 2 kisimda degerlendirmek lazim.

1.si Amerika kismi: Cocuklugumun neredeyse hepsi Amerika'da gectiginden, burada sokakta oynamak gibi bir kavramin neredeyse bilinmediginden, genel olarak cocuklarin butun vaktini tv yada bilgisayar basinda gecirdiginden, annemin hastalanacagimdan korkmasi yuzunden asiri uzerime titremesinden dolayi bu donemin cok atraksiyonlu oldugu soylenemez. Evimizin bahcesine cocuk parki yaptirmisti babam. Eve misafir geldikce, varsa onlarin cocuklariyla cikip oynardim; yoksa oynamazdim. Mal gibi tek basina salincakta sallanmanin, kaydirakta kaymanin bir anlami olmuyordu cunku. Bir de saatlerce sesim cikmadan lego oynardim. Her kiz cocugu gibi annemin ayakkabilarini, elbiselerini giyinmek en sevdigim oyundu. Hic unutamadigim bir oyunda, ben 5 yasindayken okuldaki en samimi arkadasim, hadi anne ve baba olalim opusme oyunu oynayalim demisti. Biz masum masum oyunumuzu oynarken ogretmen bizi gorup, bu oyunu bize yasaklamisti. Zaten sevmemistim o oyunu, bir daha oynamadik, yani cocukken:)

2.si Turkiye kismi; Tatillerde geldikce kendimden gectigim, sokaklarda, parklarda, bahcelerde oynamayi, agaclara tirmanmayi, dansa davet, yakar top, uzun esek, elim sende gibi oyunlari ogrendigim, cilgin arkadaslara sahip oldugum, kaplumbagayi kabugundan cikarmaya calistigim, kertenkele kovalayip biraktigi kuyrugunu bantladigim kisim. Cocukken Turkiye'de olmak muhtesem bir seydi yani benim icin.

Ben ortaokula baslayacagim sene Turkiye'ye tasindik. Biraz yasin buyumesinin de etkisiyle oyunlar daha farklilasti tabi haliyle. Genelde oynanan oyun kovalamaca oyunuydu o yillarda. Cogunlukla okulda tenefuslerde oynanan bu oyunda 2 grup olunurdu, bir grup diger grubu yakalamaya calisirdi. Asla kizlar kizlari, erkekler erkekleri yakalamazdi. Herkes gozune kimi kestirdiyse onun pesinden kosardi:) Doruk diye bir arkadasim var, onunla telefonda insanlari isletmece oynardik. Rastgele bir numara cevirir, biz belediyeden ariyoruz sular 3 gun kesilecek, su depolayin falan derdik. Yine bir gun boyle milleti isletiyorduk onlarin evinde. Doruk bizim evi aramis, rastgele cevirirken. Binada yangin var evi hemen bosaltin diye bagiriyor, ben gulmekten yerlere yatiyordum, karsidakinin annem oldugundan habersiz. Annem de inanmis buna, hemen disariya bakmis itfaiye yok. Itfaiyeyi aramis binada yangin var diye. Kostura kostura disari cikmis. Cikarkende binayi gezip yangin varmis duydunuz mu diye herkese duyurmus. Itfaiye gelmis, tum dairelere bakmislar, yangin falan yok. Tabi annem orada bayagi zor duruma dusmus. Eve geldigimde o kadar sinirliydi ki, arayana beddualar ediyordu:) O gunden sonra bu tehlikeli oyunu da oynamayi birakmistik.

Aslinda daha coook ani var ama bu kadar yeterli sanirim. Anilarla beraber anlatinca uzadikca uzar bu konu cunku.

Veee mimi yazacak talihlilere geldi sira. Hickimse, babegazelle, pilli cadi yazsinlar cocukken oynadiklari oyunlari.

Edit: iddiali cocukluguyla bizi merakta birakan Siminya 'nin da cocukluguna inelim:)

The Mom Song

2009-01-23T08:26:00.002-05:00

Blogumu okuyan arkadaslarimdan biri sadece Turk annelerin baskici olmadigini gostermek icin bir video gonderdi bana. Bu videodan sonra tum annelerin ayni oldugunu kabul ettim. Buyrun izleyin:)

Lost is Back

2009-01-21T22:05:00.005-05:00

Yine harika, yine sasirtici. Henuz izlememis olanlarin heyecanini kacirmamak icin bir sey anlatmiyorum. Muthis oldugunu bilin yeter...

Aci Gercekle Yuzlesme

2009-01-21T12:11:00.005-05:00

Annemle gunde en az 20 kez telefonda konusuruz. Ama anneme bu bile yetmez ve gunun muhtelif zamanlarinda webcam ile beni izlemek ister. Her sabah saat 7 de kalkip kalkmadigimi kontrol icin arar. Kahvaltida ne yiyecegimden, gun icinde ne giyecegime, nereye gidecegime kadar tum bilgileri almak ister. Cogu zaman bu bunaltici sorulari yuzunden telefonun yuzune kapatilmasina aldiris etmeyerek hicbir sey olmamis gibi 10 dk sonra yine arar. Bazen cok bunalttigi icin mobil telefonu kapatip ev telefonunu devre disi birakiyorum. Sonra onun cok uzulecegini ve merak edecegini bildigimden, dayanamayip telefonlari aciyorum.

Sanirim annem bu ozelligini annesinden almis. Cunku buyukannemde annemin bana yaptiginin aynisini ona yapiyor. Babamin ailesiyle iliskisi, annemin ailesiyle olan iliskisinden cok farkli. Babam gun icinde 1 kez arayip nasil olduklarini ogrenir, buyukannem ve buyukbabam ise cok gerekli olmadikca aramazlar. Onlar kendi hayatlariyla ilgilenirler, cocuklarinin kendine ait bir hayati oldugunun bilincindeler. Etrafimdaki insanlarin, arkadaslarimin aile iliskileri de babamin ailesiyle olan iliskisi gibi. Turkiye’deki arkadaslarimin aileleri ise annem ve ailesi gibi. Demek ki, bu cocugunun uzerine asiri titreme hali Turk toplumunda daha yaygin. Cocuklarini surekli denetim altinda tutuyorlar ki, hic hata yapmadan, hic cani acimadan yasasin. Bu fazla anac tavrin cocuklarini daha cok hataya itebilecegini dusunmuyorlar. Benim annemin gunde 20 kez arama sebebi denetim altinda tutmak veya hayatima yon vermek olmasada cogu Turk ebeveynin cocuklarina karsi mudahaleci oldugu bir gercek. Bundan daha aci olan gercek ise benim ilerde annem gibi bir anne olacagim gercegi:)

KAR

2009-01-20T11:23:00.004-05:00

Disarida lapa lapa olmasada sulu sulu kar yagiyor. En son 30 yil once yagmis buraya kar. Bence sirf ben kar gormek istedim diye yagdi 30 yil sonra. Evet, ben bir narsistim:)

Belki her yer bembeyaz olmayacak ama gordum ya sonucta yagdigini, bu bana yeter...

Paolo's Secret

2009-01-18T08:15:00.005-05:00

Dun Jose'nin arkadasi Paolo beni arayip, barbekuye davet etti. Dun aksam icin baska planlarim vardi, belki daha sonra ugrarim dedim. Kabul etmedi, benim icin bir surprizi oldugunu, gelmem gerektigini soyledi. Surprizi duyunca planlarimi iptal ettim hemen. Saat 6 da ben gittigimde herkes gelmis, barbekuye baslanmisti. Paolo, gel sana surprizi gostereyim dedi. Herkesin balik balik diye ne kadar basini sisirdiysem, bana balik almis. Surprizi balikmis yani. Burada yedigim hicbir baligi sevmedigimden, onun baligindan da pek umitli degildim acikcasi. Baliklar pisti, geldi, kucuk bir parca aldim agzima once, begenmeme ihtimaline karsi. Gercekten surpriz oldu, cunku balik harikaydi. Dis gorunus olarak benzemesede tadi palamut gibiydi. Nereden aldin, bende alayim bunlardan dedim Paolo'ya. Sen yemek istedigin zaman soyle, ben yaparim dedi. Belki hergun yemek istiyorum, hergun nasil yapacaksin dedim, yaparim istersen dedi. Yalvardim, yakardim soylemedi. Hergun ondan balik isteyip pes ettirmeyi dusunuyorum.

Yemek sonrasi biraz sohbetten sonra Alejandro Amenabar'in Abre Los Ojos filmini izledik. Vanilla Sky'in orjinal versiyonunu yani. 2 saatlik filmin 3 saat kritigini yapip gece 3 gibi eve geldim. Aklim hala balikta. Nereden buldu bu adam o baligi???

Curse of the Golden Flower

2009-01-16T09:43:00.005-05:00

Onlarca kez izlememe ragmen, her defasinda sonu farkli bitecekmis gibi ayni heyecanla izliyorum bu filmi. Kostumleri, entrikalari, savas ve benim en cok etkilendigim savas sonrasi bahcenin eski haline getirilmesi sahneleriyle muthis bir film bence. Bazi oyuncularin zayif oyunculuklarini bile gormuyor insan o ihtisamli sahnelerde. Izlemek izleyenlere tavsiyem, kesinlikle dublajsiz, altyazili izlesinler bu filmi. Yine izledim, yine etkisindeyim...

ilk Ceza, ilk Mahkeme

2009-01-13T21:56:00.004-05:00

Christmas tatilinde Florida'ya giderken, tek basina olmanin ve bu yolun birde donusu var diye dusunmenin verdigi sikintiyla ondeki araci takip ederek giderken, arkadan deli gibi siren calan polis otosunu gorunce kendime geldim. Ondeki araclar ayni hizla yollarina devam ederken ben aracimi kenara cekip kuzu kuzu polis memurunu bekledim. 15 yasinda ilk ehliyetimi aldigim gunden beri ne Amerika'da ne Turkiye'de rutin kontroller icin dahi polis tarafindan durdurulmamis biri olarak oldukca heyecanlandim. Polis yanima geldi, saskin saskin yuzume bakti, iyi misin dedi. Iyiyim diye karsilik verdim ama aslinda bana o soruyu sen kafayi mi yedin, kacla gittiginden haberin var mi demek icin sordugunu da gayet iyi anlamistim. Hiz limiti 35 mil, sen 65 mille gidiyordun dedi. Bende sanki cok hakli bir sebepmis gibi ondeki araci takip ediyordum, trafik isaretini gormedim dedim. Ehliyet ve ruhsati alip aracina gitti ve yarim saat beni yol kenarinda beklettikten sonra, sadece uyari yazdim, dikkatli git dedi. O anda o polis memurunu o kadar sevdim ki neredeyse boynuna atlayip opecektim adami. Tabi bunu yapacak olsam adam bileklerime kelepceyi gecirecegi icin kendimi frenledim.Ceza almadim diye sevinerek yoluma devam ettim. Polis memuruna duydugum bu sevgi dun sabah itibariyle bir anda yok oldu. Sabah posta kutusundaki maillere bakarken mahkemeye cagrildigimi gormemle kucuk capli bir sok gecirdim. Bana uyari yazdigini soyleyen polis memuru bu mahkeme isinden hic soz etmemisti. Hemen jose'yi aradim, durumu anlattim, ne yapmam gerektigini sordum. Ya sucumu kabul edip cezayi odeyecegimi yada itiraz edip karari hakime birakabilecegimi soyledi. Sucu kabul edersen cezanin yarisini odersin dedi. Benim icin korkutucu olan cezanin miktari degil, mahkemeye cikmakti. Daha once hic trafik cezasi almadigim gibi hic mahkemeye de cikmadim.

Jose'yi de yanima alip bugun mahkeme salonuna gittim. Turkce'de, yuzu mahkeme duvari gibi derler ya hani, ne demek oldugunu mahkeme salonunu gorunce anladim. Nasil soguk bir yermis, urkutucuydu. Nedense kendimi buyuk bir suc islemis gibi hissettim hakim karsisinda. Tum sevimliligimi takinip kafami hafif egdim, dudaklarimi buzdum, kaslarimi kucuk emrah gibi yapip hakimi etkilemeye calistim. Ben sucsuzum hakim amca desem tam bir turk filmi sahnesi olacakti. Tabi koskoca hakim bu numaralari yutacak degil ya, filmlerde olurmus oyle hakimler. Mahkeme baslamadan dua edildi, tanrim bize en dogru, senin memnun olacagin karari verdir manasinda. Dua sayesinde ortam biraz yumusadi. Hakim once juri isteyip istemedigimi sordu. Eger juri istersem mahkemeye bir daha gelmem gerekecegi icin istemedigimi soyledim. Bunun uzerine yuzume bakmadan sucu kabul edip etmedigimi sordu. Memur sadece uyari cezasi yazdim demisti bana, dedim. Zaten en dusuk cezayi yazmis, kabul et iste dedi. Bende tamam o zaman dedim ve mahkeme bitti. 82 dolar ceza odeyip ciktim. Bir daha suc islemeyecegime ve cok dikkatli olacagima soz verdim kendi kendime. Surekli mahkemelere gidip gelenler bu duyguyu yasamiyorlar mi acaba?

Evolution & Waxing

2009-01-09T21:02:00.006-05:00

Gecen gun buraya yazdigim kil, tuy mevzulari baslikli yaziyla ilgili bir arkadasimla konusurken basindan gecen bir olayi anlatti. Ben cok guldum, siz de duyun istedim:)

Arkadasimin okudugu universitedeki evrimci bir hoca, maymunun insana donme evresinde maymunlarin daglardan yuvarlanarak tuylerini doktuklerini ve insan seklini aldiklarini soyler (Dikkatinizi cekmek istiyorum, bu hoca buyuk bir universitede profesor). Kiz ogrencilerden biri soz ister.

_ hocam hangi dag bu?

_ neden sordun?

_ bizde gidip yuvarlanalim da bosuna agda parasi vermeyelim.

Tabi sonucu tahmin etmek zor degil. Bu super arkadasi hoca dersinden gecirmemis:)

Free Zone - Chad Gadya

2009-01-08T15:04:00.004-05:00

Amos Gitai'nin israil-filistin olayina farkli bir acidan bakan Free Zone filmini izledim az once televizyonda. Filmin en etkileyici sahnesi olan baslangic sahnesini ekliyorum buraya. Turkce altyazisinda anlatim bozuklugu var biraz ama yinede anlatilmak istenen anlasiliyor. Buyrun izleyin...

KIL, TUY Mevzulari...

2009-01-06T10:01:00.005-05:00

Bugun ilginc bir konusmaya sahit oldum. Gittigim cafede yan masada oturanlardan biri, Turk kizlari bacaklarini tras etmezmis deyince konu ilgimi cekti. Zaten bagira bagira konustuklari icin hic zorlanmadan konusmayi dinlemeye basladim. Adam bunu deyince yanindakiler de evet duyduk falan dediler. Masadaki kizlardan biri, zaten arap kadinlari gibiler dedi. O sirada nedense icimden masaya gidip, hooop durun bakalim orada. Benim annemde Turk, bakin bacaklarima demek geldi. Tabi yapmadim boyle birsey:)

Daha once Turk lezbiyenlerin bacaklarini tras etmemesiyle ilgili espriler duymustum. Ama tum turk kadinlarini kapsayan boyle bir inanis oldugunu bilmiyordum. Sonra birkac blogda okudugum yazilar aklima geldi. Kis oldugu icin bacaklarini tras etmeyenleri falan dusununce, haklilar mi acaba dedim?

CNN'in Sundugu Israil Programina Hosgeldiniz

2009-01-02T21:22:00.008-05:00

Yeniden evimdeyim. Tatilden sonra dinlenmek icin de tatil gerekiyor benim icin. Cunku tatile ciktigim zaman dinlenmek yasakmis gibi sabahin erken saatlerinden gecenin gec saatlerine kadar kendime ve eger varsa yanimdakilere etkinlikler ayarlarim. Yine oyle oldu ve tatilimin ilk bolumunde hic durmadan havuza, denize girerek, 2. bolumunde park, meydan gezerek kendimi helak ettim. Gordugum tum Turk marketlerinden yogurt alip yedim ve 6 aylik calcium ihtiyacimi stokladim. Doya doya balik yedim.

Ailem de yanimda olunca harika, dolu dolu bir tatil geciriyorken Israil'in Filistin'i bombaladigi haberini duymamla durum degisti. Bu haberi CNN'in verme bicimi ise icler acisiydi. Israil'i hakli gostermek adina elinde fuzesiyle HAMAS militanlarinin aciklamalarina yer vermeyi tercih etmis CNN. Militanlarin aciklamalarindan sonra olen insanlari ve bombalanan binalari goren Amerika'lilarin Israil'e hak verecegini dusunmus olmalilar. Aslinda haksiz da sayilmazlar. Bu yayinlari izleyip, Israil'i hakli goren o kadar cok insan var ki.

Cocuk, kadin, yasli demeden bombalari yagdiran Israil'e tepki icin yuruyus duzenlendigini duyunca kosa kosa gittim. Binlerce insan Israil'i lanetledi. Elimden sadece bu kadari geldigi icin kendimi cok huzursuz hissediyorum. Biz sicacik evimizde otururken, onlar bomba altinda yasadigi icin bu siyaseti yurutenlerden ve bu savasin surmesine sebep olanlardan nefret ediyorum.

Bu korkunc olayin sonrasinda yeni bir yili kutlamak neye yarar ki? Umutsuzum, mutsuzum....

Kiyamet Koparan Ozur Kampanyasi

2008-12-23T14:51:00.007-05:00

Bu aralar nereye baksam aydinlar tarafindan baslatilan ozur kampanyasina ait yazilar goruyorum. Bu yazilarin buyuk kismi hakaret ve asagilama iceren, hatta bazilarinda imza atanlara kufur edilen turden yazilar. Medeni olma yolunda 1 adim ileriye gidemeyen bu karakterlerin cogu milliyetci veya ulusalci cevrelerden. Ne yazik ki bu kampanyanin bir halkin acilarini paylasmak oldugunu anlayamayacak kadar kor ve kampanyanin ne oldugundan, insanlarin nasil bir metne imza attigindan haberi olmadan yorum yapan insanlar bunlar.

Bana daha da ilginc, daha da aci gelen, sacma sapan konusmalariyla irkcilik yapan chp'li kadin milletvekiline ozur kampanyasina verilen tepkinin 10 da 1inin verilmemesi. Cumhurbaskaninin soyunu arastirsinlar, o da ermeni, elimde belgeler var diyerek ortaya cikan bu hadsize karsi bir karalama kampanyasi goremedim nedense.

Bu kampanyaya destek vermeyenleri saygiyla karsilarim, herkes boyle bir fikri kabul etmek ve katkida bulunmak zorunda degil elbette. Bazilari cozumun bu yolla olmayacagini dusunebilir, bazilari boyle bir olaya inanmadigi icin bu kampanyaya katilmayacagini soyleyebilir. Ama isi hakaret boyutlarina, onlar da bizden ozur dilesin, onlarda bizi oldurdu, katletti gibi cocukca karsilastirmalara getirenlere hayret ve uzuntuyle bakiyorum. 93 yildir konusulamayan, surekli ustu kapatilan bu mevzu icin birileri bir adim atmaya calisirken onlari baltalama cabasina girilmesini aklim kabul etmiyor. Bunca yil elle tutulur bir kitap basamayan, olmadigina dair kanitlarimiz var, arsivlere gelip baksinlar demekle yetinen, dunyaya boyle bir felaketin yasanmadigini aciklamak icin temaslarda bulunmayan insanlarin bu kampanya icin ileri geri konusmasi cok sacma geliyor bana.

Bu kampanyanin yetersiz olduguna inanan Ermeniler yada bu kampanyanin gereksiz olduguna inanan Turkler olabilir. Onlara da yeterli ve gerekli olduklarina inandiklari cozum yollari bulmalarini tavsiye ediyorum. Baskalarini elestirmekle cozulmuyor sorunlar.Biz onlari oldurmedik, onlar bizi oldurdu demekle de cozulmuyor. Turk aydinlarin attigi bu adim belki iki tarafin birbirini anlamasina, birbirine yakinlasmasina, bunca yil suren nefretin bitmesine sebep olabilir. Belki karsiliginda sizin icin cok onemli olan ozur de karsi taraf tarafindan dilenir. Hatta simdiden ASALA'nin yaptigi katliamlar icin ozur dilemeye baslayanlar bile var. Isteyen bu linkten bir Ermeni'nin ozrunu gorebilir.

ilk Mim

2008-12-21T01:16:00.004-05:00

Amenhotep ve nefertiti beni mimlemisler. Kral ve kraliceyi kizdirmadan emirlerini yerine getirelim bari:)

Bu goruntu christmas'a ozel. Normalde ruh halime gore gunde 2-3 kez degistiririm arka plani. Hic bir belgemi masa ustune koymam. Elimin alti bos olsun isterim. O yuzden de boyle tertemiz bir goruntu olusur. Baskalari gibi 3 gun ugrasip temizleyip koymadim bu goruntuyu anlayacaginiz:)

Birde benim bunu baskasina gondermem gerekiyor sanirim. Ama listemdekilere baktim herkes yapmis zaten. Kutup zencisi yapmamis sadece, isterse ve blogunun konseptine uyuyorsa yapsin, yoksa gerek yok:)

Help Me

2008-12-19T23:01:00.004-05:00

3 gundur yangin sensorunden garip sesler geliyor. Bugun iyice kafayi yemis durumda. 10 saniyede bir sanki dvd driver bozulmusta icindeki cd'yi ciziyormus gibi bir ses cikariyor. Eve benden habersiz biri girdide gizli gizli sigara mi iciyor acaba dedim ama dolaplarin icine kadar baktim kimse cikmadi evden. Yangin sensoru uzmani olan varsa bana yardimci olsun, yoksa bu ses yuzunden delirmeme az kaldi...

Christmas ve New York

2008-12-18T20:34:00.003-05:00

Yarin christmas tatili basliyor. Bende buralarda yalniz kalmayayim diye ailemin yanina gitmeye karar verdim. Ucak biletini almak uzereyken bir baktim bagajlar icin ayri para odemem gerektigi yaziyor. Zaten bir bilete dunyanin parasini aliyorlar bir de bagaj basina para verecekmisim. Almadim o sirketten, birkac sirket daha baktim onlarda oyle. En sevmedigim havayollarindan biri deltadir. Delta'da 1 valiz ucretsizmis. Delta ile kotu deneyimlerim oldugu icin guvenip alamadim. O sirada annem aradi. Tatil icin Florida'ya geliyorlarmis. Hem sevindim hem uzuldum. Florida bana 4 saat uzaklikta, arabamla gidebilirim. Ama christmas demek kar demek benim icin. Zaten inanilmaz sicak bu aralar buralar. O yuzden New York'ta olmak istiyordum. Kisa bir Florida tatilinden sonra ailemi ikna edip yilbasini New York'ta gecirmeyi planliyorum. Karlarin icinde yuvarlanmak istiyorum. Soguktan donmak istiyorum. Farkettim de ben cok sey istiyorum...

Kucuk Yasta Anne Olmak

2008-12-17T08:08:00.005-05:00

Cesetizleri'nin su yazisini okuyunca etrafimda cokca gordugum 13-19 yas arasindaki anneler geldi gozumun onune. Turkiye'nin aksine Amerika'da kucuk yasta hamilelik, kisinin cogunlukla kendi rizasiyla meydana gelmekte. Buyuk oranini zencilerin olusturdugu, daha kendisi cocuk olan bu annelerin anne olma sebepleri genelde kendilerini kayitsiz sartsiz sevecek, kendini onemli hissettirecek olmasindan dolayi bir bebek sahibi olmak. Sevgisiz buyumus kizlar, sevgiyi buldugunu zannettigi sevgisiz buyumus erkekler ile sevgiyle buyuteceklerini umdugu cocuklar yapiyorlar. Bu iliskilerin sonunda iki tarafinda henuz cocuk olmasi yuzunden erkek kizi hamileyken terkediyor, kiz da kendisi gibi cocuk yasta hamile kalmis annesinin destegiyle cocugunu dogurup buyutuyor. Ve sonrasinda onun cocugu da onun gibi erken yasta hamile kaliyor yada erken yasta bir kizi hamile birakiyor. Bu zincir boyle devam edip gidiyor. Ayrica bu kizlar, erken yasta sahip olduklari cocukla yetinmeyip, ilerleyen yillarda hepsi farkli erkeklerden meydana gelmis en az 3-4 cocuk daha yapiyorlar. Ailenin anne ve cocuktan ibaret olmasi farkli sorunlari da beraberinde getiriyor. Cocuklariyla tek basina basa cikamayan anne, cogunlukla siddete basvuruyor. Surekli siddet goren cocuk agresiflesiyor ve okul hayatinda basarisiz olmasinin yanisira, okulun ve ogretmenlerin basina da bela oluyor. Hem evde sevgi gormeyen hem de hayatta herhangi bir basariya sahip olamayan cocuklar ailelerinin yaptigi yanlislari yaparak ayni yanlislari yapacak nesiller meydana getiriyorlar.

Cinselligin tabu olmamasi, gayet dogal kabul edilmesi, kucuk yasta cocuklarin seks deneyimi yasamasinin en buyuk nedenlerinden biri belki de. Foucault, The History of Sexuality adli kitabinda , cinselligin yukselis sebebinin aslinda baski degil, cinsellik uzerinde fazla konusulmasi oldugunu anlatir. Buradan bakinca bu goruse hak vermemek imkansiz.

Kucuk yasta anne kalanlari korumak adina konulan kanunlar, bir bakima kucuk yasta anneligi de tesvik ediyor. Okullar da dagitilan, partnerinize hayir demenin yollari, seks yapmadan sevgilinizle vakit gecirme yollari gibi brosurler de pek ise yaramiyor. Egitim sart dense de her konuda, egitim de ancak almak isteyene verilebiliyor. Kolelikten kurtulamamis, her turlu hakka sahip olup hala kendini ezilmis halk olarak gorenlerin, tembellik edip, baskasi karnimi doyursun, ben yatayim zihniyetindekilerin egitimden nasibini almasi pek olasi gorunmuyor. Boyle insanlarin cogunlugu olusturmamasi icinse egitimli, kafasi calisan, sanata yatkin, baris yanlisi insanlarin kendisi gibi cocuklar yetistirmesi gerekiyor. Cunku gorunen tablo o ki cocuk ya annesi ya babasi gibi oluyor...

Bir Yogurt Hikayesi

2008-12-14T19:17:00.011-05:00

Kac gundur canim yogurt cekiyor. Turkiye'den en cok neyi ozledin deseler yogurt derim. Evet balik restorantlarini, manavlarini, istanbul bogazini ve arkadaslarimi da ozledim ama hic biri yogurt ozlemim kadar agir basmiyor. Bugun bu istegim zirveye ulasinca buradaki bir cok Turk'un evde yogurt yaptigini bildigimden, ben neden yapamayayim diyerek internette yogurt yapimini arastirdim. Yapilisini ogrenmekle birlikte buyuk bir dus kirikligina ugradim. Cunku yogurt yapmak icin de yogurt gerekiyormus. Ve de uzun bir bekleme suresi varmis. Aslinda maya olarak yogurt disinda nisan yagmuru, karinca yuvasi topragi veya karinca yumurtasi kullanildigini da oluyormus ama benim bunlarla bir yogurt denemesi yapmam pek olasi degil.

O yuzden ben de en sevmedigim sey olan market alisverisine cikmak zorunda kaldim bu yogurt ozlemi yuzunden. Insani deli eden odeme siralari yuzunden en sona wal-mart'i birakip sirasiyla marketlere baktim. Meyveli yogurt disinda yogurt bulamayinca mecburen wal-mart'a dogru yol aldim. Aslinda diger marketlerde bulamayacagimi, wal-mart'ta kesinlikle bulabilecegimi bildigim halde, digerlerini gezerek bosu bosuna zaman kaybettikten ve yorulduktan sonra 2 markanin yogurdunu buldum. Begenmeme riskini goze alarak ikisini de aldiktan sonra bari gelmisken diger gereksinimlerimi de alayimda uzun bir sure daha buraya gelmeyeyim diye 3 saat suren bir alisveris yaptim. Alisveris sonunda korkulu ruyam odeme sirasina dogru yol almistim ki o sirada acilan bir kasa sayesinde beklemeden odememi yapip ciktim. Hayatimda kendimi bu kadar sansli hissettigim bir an olmadi desem abartmis olmam.

Eve gelir gelmez butun paketleri yere firlatip yogurdumu actim, buyuk bir istekle kocaman bir kasik yogurdu mideme indirdim ama pek sevmedim. Krema gibi bir tadi vardi. hemen 2. yogurdu denedim. O biraz daha sevdigim lezzete yakindi. Boylece anlamis oldumki buradaki hicbir yogurt cok sevdigim sutas yogurdun yerini tutmayacak. Turkiye'de 3 kg.lik kovalarda aldigim yogurtlari hatirladimda - evet o kadar yogurdu tek basima yiyebiliyordum - icime huzun doldu su anda oyle bir lukse sahip olamadigim icin. Yinede elindekiyle yetinmeyi ogrenme felsefemden dolayi cok fazla sikayet etmeden yogurdumu yiyip, ozlemimi giderdim.

Bir yogurt icin bu kadar yazi yazilir mi diye icinden gecirenler, yada sesli dusunenler varsa cok sevdikleri bir seyden ayri kaldiklarini tahayyul etmelerini tavsiye ederim:)

Kriz Etkisinde Christmas

2008-12-13T20:29:00.005-05:00

Dun arkadaslarimla disari ciktim. Sokaklarin ve evlerin hala christmas icin suslenmedigini farkedince anladimki Amerika'lilar global krizden oldukca etkilenmis. Normalde bu zamanda isil isil olmasi gereken evler ve caddeler halen karanlik. Anlasilan bu christmas sonuk gececek. Yalniz benim anlamadigim ev suslemesinde cimrilik yapan insanlar wal-mart onunde uzun kuyruklar olusturup, arabalar dolusu alisveris yapiyorlar. Kriz ne yonde etkiledi, onu anlayabilmis degilim.

Home Sweet Home

2008-12-10T10:27:00.008-05:00

O kadar yorulmusum ki 5 gundur, 1 hafta evden cikmamayi planliyorum. Arkadasima ve sevgilisine tum carolina eyaletini gezdirdim bu 5 gunde. Onlari goturdugum yerlerin coguna ben gitmemistim, onlar icin olmasa hic bir zamanda gitmezdim. Mall fobimden dolayi kendim icin cok nadir zamanlar disinda alisveris merkezlerine ugramazken, isin icinde arkadasim olunca 12 saat mall gezdim. Benden daha iyi bir arkadas var midir yeryuzunde merak ediyorum:)

Arkadasimi cok ozledigim icin dune kadar yorgunluga aldiris etmedim ama dun pilimin bittigini hissedince pes ettim. Onlara arabayi verip, siz biraz da guneye inin dedim. Onlar icin bir tatil programi hazirlayip bu sabah florida'ya yolladim. 3 gun florida'yi gezip gelecekler. Onlar donene kadar evin keyfini cikarmayi dusunuyorum. Insanin evinden rahat bir yer var mi dunyada?

Ankara'dan Dostum Gelmis, Evde Bir Bayram Havasi

2008-12-06T19:52:00.006-05:00

Su an itibariyle cooooooook sevgili arkadasim Turgay beni ziyarete gelmis olmasindan dolayi onlar gidene kadar post yok. Gezelim, gorelim, eglenelim, cosalim evresine girmis bulunmaktayim....

Telesekreter Fobisi

2008-12-05T08:05:00.005-05:00

Insan neden telesekretere mesaj birakmaya korkar ki? Madem birakamayacak, neden telesekreter mesajini sonuna kadar dinleyip bos mesaj birakilmasina sebep olur?

4 gundur ortalarda gormedigim ve az once bulup baktigim cep telefonumdaki 10 adet bos sesli mesaj uzerine yazilmistir...

let's do it, let's fall in love

2008-12-04T20:56:00.005-05:00

Istanbul'da olsam, balik yesem...

2008-12-03T23:44:00.010-05:00

Bugun aksam uzeri hem deniz goreyim, hem balik yiyeyim bahanesiyle sehir merkezine gittim. Deniz kotu kokuyordu, balik kotuydu. Istanbul'da olmak vardi simdi diye gecirdim icimden. Dogru duzgun bir restorant bulamadim burada.

Yemek sonrasi yuruyuse ciktim. Koprude yuruyus yapan insanlarin arasina karistim. Bir asagi, bir yukari gezerken muhtesem bir erkekle karsilastim. Yari turkce yari ingilizce konusan, daha sonra 4 yasinda oldugunu ogrendigim sahane bir varlikti. "Mommy, denizde alligator yasar miii" diye soruyordu annesine. Aklima Turkiye'ye ilk gittigimdeki halim geldi, gulumsedim. Selam verip yanlarina gittim. Cok sicakkanlilardi. Sanki 40 yillik arkadaslarimmis gibi rahattim yanlarinda. Kari-koca doktormus. Kadin turbanliydi. Sorun oluyor mu dedim, hic bir sorunla karsilasmadim daha dedi. Zaten turban yuzunden gelmisler Amerika'ya. Memnun musunuz dedim, cocuklarinin okulu disinda memnunlarmis. SC'nin egitimde sonuncu eyalet oldugunu biliyorum ama sizin cocuk daha pre-k de (pre-k, anasinifina hazirlik sinifi demek) degil mi dedim, egitim yuzunden degil dediler. Okullar laik olmasina karsin halloween, thanksgiving, christmas, easter gibi bayramlar yuzunden cok fazla dini bilgi verildigini soylediler. Turkiye'de de oyle degil mi dedim. Biz ona da karsiydik zaten dediklerinde bir kat daha artti saygim onlara karsi. Kimliklerde din hanesinin, okullarda din dersinin kalkmasinin gerektigini, Turkiye'nin tum etnik gruplarinin rahat yasamasi icin bunun sart oldugunu anlatirken kadin, onu hayretle ve ibretle izledim. Daha 2 gun once yasadigim olay geldi aklima. Anlattim onlara da, inanamadilar.

Bir turbanliyla ilk kez boyle samimi konustum. Universitede vardi turbanli arkadaslar ama yasantilar farkli olunca samimi olmak pek mumkun degildi. Ve sunu daha iyi anladim, konusmadan kimsenin kafasinin icindekini bilemiyorsun.

Gozunden zeka fiskiran, inanilmaz guzel ve sevimli cocuklariyla da bir sure sohbet ettim. Icimden cocugu alip evime getirmek ve gunlerce onunla oynamak gecti. Ayrilirken, "bana fotografini versene, kalbimin uzerinde saklarim" dedi capkin sey:))

Agzimda yedigim baligin tatsizligi, beynimde yaptigim sohbetin lezzetiyle evime dondum...

Din Sorgusu

2008-12-01T09:04:00.001-05:00

Dun annemi gonderdim. Sagolsun esyalarimi aldi, evi yerlestirdi, bana yemekler yapti ve gitti. Annemi yolcu ettikten sonra jose aradi. Isyerlerinde bir Turk muhendis ise baslamis, Jose'de benden bahsedince adam tanismak istemis. Gelir misin diye aramis beni. Olur dedim, gittim. Ben gittigimde adam daha gelmemisti, oturduk biz biraz jose ile. Evime hic gelmedi daha, ona sitem ettim, o gonlumu almaya calisti, dinlenmen icin gelmedim falan diyerek. Neyse o sirada geldi bizim muhendis bey. Tanisma faslina gectik tabi. Merhaba ben ........ deyip kendimi tanittim, o da kendini tanittiktan sonra Jose'ye dondu, Turk arkadasin gelmedi mi daha dedi. Jose ile ben gulmeye basladik. Tabi isim Ayse, Fatma olmayinca sasirdi adam. Sonra ben aciklama yaptim, babamin amerikali oldugunu, o yuzden ismimin boyle oldugunu falan soyledim. Adamin yuzu degisti birden. Belliki beni Turk olarak kabul etmedi. Ben de adamin tavri degisince rahatsiz oldum biraz. Bu tavrin ustune bir de dinin ne diye sorunca ben iyice sinirlendim. Beni dinime gore kabul edecek anlasilan. Hayret ediyorum boyle insanlara. Amerika'ya gelmis, cogunlugu hristiyan olan insanlarla calisiyor, onlarla arkadaslik ediyor, bana gelince dinimi soruyor. Nasil bir mantik anlamadim. Hadi dindar bir musluman olsa belki anlarsin boyle bir soru sormasini. Adamin muslumanlikla da alakasi yok ama benim dinimi sorguluyor. Dinime gore benimle konusup konusmama gibi bir dusunceye sahipsen hic konusma zaten dedim adama. Kivirmaya calisti, yok oylesine sordum diye. Belki gercekten oylesine sormustur ama ben cok bozuldum bir kere. Adam ozur falan diledi ama niyeyse adama sicak davranmak gelmedi icimden. Kisa kisa cevaplar verdim sorularina, soguk soguk ruzgarlar esti odanin icinde, kalkip gitsem dedim ama Jose'ye ayip olacak diye kalkamadimda. Neyseki adamin baska bir plani daha varmis da o gitti. Yada bakti ortam gergin, gideyim dedi belkide. Sonra cok mu sert davrandim diye kizdim kendime ama dinin ne diye de sorulmaz ki !!!

Guleriz Aglanacak Halimize

2008-11-29T22:06:00.001-05:00

Bir video izledim az once. Sinirlerim alt ust oldu. Kucucuk bir cocugu Ataturk öldü diyerek aglatmis ogretmeni. Minicik cocuk, nasil agliyor. Bizim insanimiz da bu goruntuyu cok sirin bulmus. Bir egitimci nasil sevgiyi olumle asilar minicik cocuklara, boyle mi sevdirilir, boyle mi anlatilir. O cocugun Ataturk'u tanidigi icin agladigini mi dusunuyorsunuz, bunun imkani var mi? Kim bilir bir sinif dolusu cocugu aglatmak icin nasil bir oyku anlatildi. O cocuklarin ruh sagligini dusunmeden, daha ölümün anlamini bilmeyen cocuklara onlari hickira hickira aglatacak hikayeler anlatmak ne kadar dogru? Bunun Ataturk icin yapilmis olmasi hafifletici neden midir? Ataturk icin olunca o cocuklari o kadar uzmek mesru bir durum mudur? Sirf Ataturk icin agliyor diye bu olayi sevimli bir olay olarak mi gormek lazim? Hayir efendim, boyle sevdirilmez, boyle anlatilmaz. Onun ilkeleriyle yetistirilir, yaptiklari bol bol anlatilir, onu tanimasi icin her turlu arguman saglanir, ama minicik yurekleri uzecek hikayeler anlatip aglatilmaz. Bu egitimcilik degildir, bu ogreticilik degildir. Bu ancak ve ancak vicdansizliktir. Bu cocugu boyle aglatan ogretmeni, kameraya cekip herkese dagitan bilincsiz aileyi kiniyorum. Ayrica bu olayi sevimli bulanlara da teessuflerimi sunuyorum.

Tayyip Hakli Cogalin, 3 de yetmez 5 tane....

2008-11-27T21:23:00.000-05:00

Bir kac gundur ev bakiyorum kendime. Burada Jose disinda cok samimi oldugum kimse olmadigi icin, ayrica sehir merkezinin disinda, sessiz sakin, az zencili bir bolgede oturdugu icin jose'nin evinin cevresindeki evleri arastirdim. Misafirlik hakkimi doldurdugumu dusunup kendimi rahat hissetmemem sebebiyle hangi ev olsa kabulumdu aslinda. Zaten yeni bir bolge burasi, evlerin cogu hic kullanilmamis. Tek dezavantaji fazla buyuk. Ben de nasilsa yalnizim kucuk olsun diyordum. O yuzden karar veremedim bir turlu. Sehirdeki tek arkadasimdan uzakta bir yerde oturmak istemiyorum, buyuk evde istemiyorum. Ben karar vermeye calisirken annem aradi. Bu arada annemler beni hala tatildeyim saniyorlar burada. Tasinma kararimdan haberleri falan yok:) Annem arayinca soyleyeyim artik dedim. Tasindim diye arasam annemin cenesinden kurtulamayacagimi biliyorum cunku. Senden baska cocugum mu var, niye benden uzaklasmaya calisiyorsun deyip duracak. Sanki ben dogurtmadim, kim dedi size korunun diye. Dogursaydin 3-5 tane benim pesime dusmezdin. Bu yuzden Erdogan'i destekler oldum. Adam ne guzel soylemis en az 3 tane dogurun diye:) Boylece anne ve babalar hangisiyle ilgilecegini sasirirlar da cocuklar nefes alir biraz. Hatta bence 3 de az, 5 iyidir.

Annem tasinma kararimi duyunca once kizdi, sonra bakti benim fikrim degismiyor, bu sefer duygu somurusune basladi, oda ise yaramayinca pes etti, daha dogrusu ben pes etti zannettim. Dun, thanksgiving tatilini firsat bilip atlamis ucaga gelmis. Inince beni aramis ama telefonum hicbir zaman acik olmadigindan bana ulasamayinca Jose'yi cagirmis almasi icin. Benim adami kullandigim yetmiyormus gibi, birde annemin soforlugunu yapmis yazik. Cat kapi gelislerine aliskin oldugumdan, eve girip annemi karsimda gorunce cok sasirmadim acikcasi. Bugun onunla beraber yeniden evlere baktik. Benim kocaman dedigim evleri begenmedi, belliki sIk sIk yanima gelme planlari yapiyor. Biraksam plantation kiralatacak. En sonunda Jose'nin evinin bulundugu neighborhood da (bu kelimeyi karsilayabilecek bir turkce kelime aklima gelmedi) bir evde karar kildik. Aslinda annemin gelmesi iyi oldu. Hic sevmedigim ev esyasi alma isini ona yukledim. Ben de koltuk, yatak falan aldim. Yoruldum ama buyuk bir yuk kalkti uzerimden. Annem Jose'de kalmak istemedigi icin dun otelde kalmistik. Bugun de evin icinde hersey daginik oldugundan, ikimizde de yerlestirecek mecal kalmadigindan otelde bir gun daha kalmaya karar verdik. Yarindan itibaren kendi evimde uyumayi umuyorum.

Bugun istanbul'dan bir arkadasim aradi. Haftaya kiz arkadasiyla beraber Amerika'ya geleceklermis. Benim yanima da gelmeyi planlamislar. Arkadasimin gelecegini duyunca havalara ucmustum ama sevgilisini duyunca sevincim kursagimda kaldi. Kiz, su dunyada sinir oldugum ender insanlarin icinde yer aliyor. Hayatimda onun kadar donuk, suratsiz ve itici birini gormedim. Arkadasimin da kizda ne buldugunu hala anlamis degilim. Guzel degil, cilveli degil. Artik cocugu ne ile kandirdi bilemiyorum:) Arkadasima sevgilini getirme, yalniz gel diyemeyecegim icin sevinmis numarasi yaptim. Aslinda sevinmiyor da degilim. Jose disinda birileriyle gezmek banada iyi gelecek.

Basit ama Mutlu

2008-11-24T20:55:00.000-05:00

Bazen dunyanin herhangi bir yerinde, kucucuk bir kasabada dogdugumu hayal ediyorum. Kucuk bir arazinin icinde kucucuk bir ev, bir suru kardes, birbirlerini cok seven ve cocuk yapmak disinda baska bir aktiviteleri olmayan bir anne ve baba. Baba sabahlari tarlaya gidiyor, ektigi misirlari inceliyor. O kadar seviyorki misirlarini, tek tek ozenle inceliyor her birini. Misirlar da karsiliksiz birakmiyor bu sevgiyi tabi, altin gibi sapsari, iri iri taneli oluyorlar bu sevgi karsisinda. Tipki adamin sevgiyle buyuttugu altin sacli, tombis, iri gozlu cocuklari gibi.

Baba tarlada calisirken anne evdeki islerle ugrasiyor. Ya hamile ya lohusa oldugundan cok agir isler yapamiyor. Her sabah taze taze sut sagiyor cocuklari icin (sut sagmak agir is mi acaba?). Cocuklar da kumesten yumurta getiriyorlar. Tarla mahsulu misirlar ile yapilmis misir ekmegiyle beraber kahvaltilarini yapiyorlar. Sonra cocuklar bahceye cikip camurlarin icinde oynuyorlar. camurdan pastalar, yemekler yapiyorlar, birbirlerine camur atip her yerlerini kirletiyorlar (anlasilacagi uzere annem beni hic camurla oynatmadi).

Aksam olunca baba geliyor. Cocuklarin hepsi kapida karsiliyorlar babalarini. Hemen elindeki misirlari alip mutfaga koyuyorlar. Anne aksam yemegini hazirlayip herkesi masaya davet ediyor. Bir taraftan konusup, bir taraftan afiyetle haslanmis misirlarini yiyorlar. Yemek bitince hep beraber masayi toplayip somine basina geciyorlar. Baba armonika caliyor, anne ve cocuklar sarki soyluyor. Sonra anne kitap okuyor, herkes onu dinliyor bir taraftan patlamis misirlarini yerken. Kitabin adi Madame Bovary. Kitabi okudugu yerde bir taraftanda ogut veriyor anne cocuklarina; "bakin yavrularim siz boyle olmayin, kanaatkar olun, bu kadin gibi olursaniz mutsuz olursunuz, elinizdekiyle yetinin, misirinizi yiyin oturun" seklinde. Cocuklar misil misil uyuyorlar annelerini dinlerken.

O kadar mutlu bir aileyiz ki hayalimde, dert edecegimiz hic birsey yok. Ne kuresel krizler, ne savaslar, ne ayriliklar, ne ask acisi, ne hava kirliligi. Olabildigince basit, olabildigince mutlu. Tipki Yasar Ergir'in Basit Yasamak siirindeki gibi.

Basit yaşayacaksın.

Mesela susayınca su içecek kadar basit.
Dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.

Tek düğmesi olacak elindeki cihazın; tek bir düğme, tek bir cümle gibi;
Sevince lafı dolandırmadan söylediğin “seni seviyorum” gibi.

Basit bir öpücük yetecek sana; basit sıcak bir öpücük
Ve o öpücükle dolacak tüm günlerin, tüm düşlerin.
O öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,
O öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.

Kabak çekirdeği verecek sana rakamların veremediği mutluluğu.

El yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak en değerli kağıdın;
Hep yanında taşıdığın, atmaya kıyamadığın.

İki harekette giyiniverecek,
iki harekette soyunuvereceksin.
Kısacık olacak

Uyanman ve yola çıkman arasında geçen süre;
Kısacık olacak

Sıcacık kollara dolanman ve yolculuklara çıkman arasında geçen süre.

Kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını;
Bakışların bile anlatabilecek kendini.

Beklentilerin de basit olacak.
Kaf Dağı’nın önünde bekleyecek mutluluklar.
Bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını;
ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana
en ucuz aşk romanını.

Pankreasının sağlığına dua edeceksin kapatırken gözlerini.
Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.

Bir kaşarlı tost olacak aradığın
nasıl oturacağını bilemediğin sofrada;
parmakların olacak en kıymetli çatalın.
Yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık denklemleri.
İskender’in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.

Bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana
kontrplak bir gitarda, doğru basılmış bir
“fa diyez”in mutluluğunu.

Makyajın ilk “a” sına kadar bilmen yetecek.
Temizlik kokacak en pahalı parfümün

“Bilmiyorum” diyebileceksin bilmediğinde
ve çok normal olacak onu da bilmeyişin.
Tek dereden su getirmen yetecek,
bir “istemiyorum” diyebilmeye.

Ne durduğu farketmeyecek abanın altında.

Saatin, sadece saati gösterecek;
Telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın.
Küçük bir not defteri olacak bilgini en hızlı sayan.

Basit yaşayacaksın, basit.
Sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi

basit...

Evet biliyorum, sadece hayal, gerceklesmesi benim icin mumkun olmayacak bir hayal.

Arkadastan Sevgili Olur mu, Eski Sevgiliyle Arkadas Kalinir mi?

2008-11-23T18:02:00.000-05:00

Bundan 7 yil once yine bir 23 kasim gunuydu, istanbul'daydim o zamanlar ben. Ortaokul ve liseyi beraber okudugum bir arkadasim ile bulusacaktim o gun. Arkadasim Ankara'ya gitmisti universiteyi kazaninca, uzun zamandir gormuyordum. Kosa kosa gittim bogaza. Yaninda bir cocukluk arkadasini da getirmis. Cocugu gorunce bu da nerden cikti simdi diye dusundum once, sonra konustukca cok sevdim. Arkadasimi da cok ozlemistim, aldim bunlari benim eve goturdum. 2 gun evden cikmadik, konustuk da konustuk. 2 gun sonra arkadasim Ankara'ya dondu, ben onun arkadasiyla her gun gorusmeye devam ettim. O kadar cok sey konusuyorduk ki onunla beraberken, konular bitmek tukenmek bilmiyordu. Ikimizde de acayip bir felsefe meraki vardi deli gibi okuyor ve tartisiyorduk, dunyayi kurtariyorduk aklimizca. Bir kac seneye bedel bir kac aydan sonra cocukta bazi degisiklikler meydana gelmeye basladi. Yanima geldiginde sIkintilaniyor, eli ayagina dolasiyor, bir seyler geveleyip duruyor. Durumu anliyorum ama anlamazliktan geliyorum. Hersey o kadar harikayken, baska kulvarlara tasiyip iliskiyi mahvetmekten korktugumdan hic karsilik vermiyorum. Sonra vazgecti herhalde, bir sure sonra yine eski haline dondu. Yine surekli film izliyoruz, beraber kitap okuyup tartisiyoruz. Hersey iyi guzel derken Ankarada'ki arkadasim surekli beni aramaya basladi. Gunde 4-5 kere arayip gerekli gereksiz konular aciyor, laf arasinda konuyu baska yerlere cekip arkadasiyla benim aramdaki iliskiyi sorgulayip agzimdan laf almaya calisiyor. Benim surekli gecistirmeme dayanamayip en sonunda konuyu acti. Arkadasi surekli arayip benim agzimi aramasi, ondan hoslanip hoslanmadigimi ogrenmesi icin sIkistiriyormus. Ben de cocuga karsi bos degilim, tas degilim ben de sonucta. Her dakika beraber oldugun, gunlerce ayni evde yatip kalktigin, cok iyi anlastigin ve de kara kasli, kara gozlu, selvi boylu, inanilmaz yakisikli ve karizmatik bir adamdan hoslanmamak icin ya kaya olmak lazim ya da lezbiyen:) Arkadasima aciklama yapmadim o gun. Ben yarin onunla konusurum dedim. Ertesi gun o konuyu acmadan ben actim. Ondan hoslandigimi, onun da hoslandigini bildigimi ama arkadas olarak kalmak istedigimi, daha yaslarimizin kucuk oldugunu, sevgili olursak muhakkak ayrilacagimizi ve arkadasligimizinda bitecegini, onun arkadasligini kaybetmek istemedigimi, omur boyu hep yanimda olmasini istedigimi soyledim. O ise beni hic birakmayacagini, omrumuzun sonuna kadar hep beraber olacagimizi, sevgili olmasak bile hep arkadas kalacagimizi soyleyip beni kandirdi. Biz o gunden sonra sevgili olmaya karar verdik. Hayatimin en guzel yillarini yasadim 3 sene. Okul bitince ben basarili olma hirsiyla kendimi ise o kadar verdimki neredeyse hic gorusemez olduk. Ben surekli yurt disina cikiyordum. Ancak internette gorusebiliyorduk. Birbirimize uzak olsak da sohbetlerimizin lezzeti hic eksilmemisti ilk zamanlarda. Ama her long distance iliski gibi bizimkinde de bazi seyler eskisi gibi olmamaya basladi. Birbirimizi aramamaya basladik. Kucuk seyler icin birbirimizi kirmaya basladik. Uzakta olunca sorunlarimizi cozemedik, yanin da olsa oper, koklar tatliya baglarsin, uzakta olunca kirilip uzulup, umudu kesiyorsun. Sonra ben isimi Amerika'ya tasidim. Hic aramamaya basladik, ara sira aramizi duzeltme cabalarimiz ise yaramadi. ne surdurebiliyorduk, ne bitirebiliyorduk. En son 1 sene once dogum gunumu kutladi, sonra hic konusmadik. Ne o aradi ne ben aradim. Bu sene dogum gunumde arar belki dedim, ama aramadi, ben de onunkinde aramadim. Bugun yolladigi maillere bakiyordum, onu cok ozledigimi farkettim, niye birakmisim ki ben bu adami dedim. . Ondan once olmadigi gibi ondan sonra da kimse onun kadar iyi arkadas olmadi bana. Kimse onun kadar iyi anlamadi beni, kimse onun kadar eglendirmedi. Ne olursa olsun, aramasam da, aramasa da hep en sevdigim insan olarak kalacak hayatimda. Biliyorum ki zor zamanimda arasam herseyi birakip kosar yanima.

Sarhos olunca kufretsem de sana, ozledim seni eski sevgilim, daimi dostum.

Ev Alma Arkadas Al

2008-11-22T20:51:00.000-05:00

Cuma gunu eve girince ilk is hemen telesekretere baktim. Jose mesaj birakmis, aksama arkadasi yemege cagirmis, onu haber veriyor. Hemen aradim jose'yi;

Ben: eee kacta gidiyoruz aksam (bu kadar da piskinlik olmaz)

Jose: Sende mi geleceksin? (gulerek soruyor)

Ben: Evdeki misafiri birakip gidecek misin? Bu kadar kaba olamazsin.

Jose: Tabi gitmem, hazir ol 6 da.

Hemen hazirlandim, jose gelince ciktik. Arkadasinin dogum gunuymus hemde, e bos gitmek olmaz dedik. Ne alalim diye dusunurken benim israrlarimla meyve sepeti aldik. Yemege gitmeye cok hevesliyim ama, oraya gidince hic birsey yiyemeyecegimin de bilincindeyim. O bahaneyle bende meyve yerim dedim. Yani hediyeyi ev sahibine degil, kendime almis oldum ki gunun ilerleyen saatlerinde ne kadar isabetli bir secim yaptigimi gordum. Benim icin hic sasirtici olmayan aksam yemegi menusu soyleydi: cikolatali pasta, kremali cupcakeler, dogumgunu pastasi, cips, sosis, bilimum pizza cesitleri ve cesit cesit kurabiye tabaklari. Yemegin ardindan karaoke basina gecildi. Kimse sesim iyi, kotu demedi. herkes sarkisini soyledi. Gido soylerken yerlere kapanip gulduk, Matthew soylerken alkislamaktan avuclarimiz patladi. Gece 2 ye kadar sarkilar soyledik, gulduk, eglendik.

Oradan cikinca beni aldi bir dusunce. Hersey iyi, guzel de daha ne kadar devam edecegim ben boyle dedim kendi kendime. 1 aydir Jose'nin evinde asalak sekilde yasiyorum. Sadece evinde kalmakla yetinmeyip, utanmadan her gittigi yere onunla beraber gidiyorum. O simdilik bu konuda rahatsiz degil gibi gorunuyor. Ne de olsa bende onu konuk etim zamaninda aylarca. Ama ben rahatsiz olmaya basladim birden bunlari dusununce. Kendimi suclu gibi hissettim. Jose'nin hayatina oyle yerlestimki, onun bir yere gitmesi gerektiginde bende gitmek zorundaymisim gibi hissediyorum kendimi. Iyice kari-koca iliskisine donmeye basladi arkadasligimiz. O yuzden bir an once baskasinin hayatini isgal etmeyi birakip kendi hayatimi yasamaya baslamaliyim. Pazartesi gunu ev bulup tasinma sozu verdim kendime. Bakalim sozumu tutabilecek miyim?

Meteor ve AKP

2008-11-21T19:49:00.000-05:00

Hurriyet gazetesini okuyordum internetten. Kanada'ya meteor dusmesiyle ilgili bir haber vardi. Haberin ardindaki yorumlara ilisti gozum. Aynen kopyaliyorum buraya.

adil eren
22.11.2008 00:37
HALKIN ALLAHA OLAN İNANÇLARINI SÖMÜRÜP SİYASET VE TİCARET YAPAN AKP İKTİDARI YÜZÜNDEN BAŞIMIZA TAŞ YAĞIYOR.

Volkan bey

22/11/2008 - 1:30
adil eren.. ne komiksin ya... hadi akp yuzunden tas yagiyorda neden turkiye'ye degilde kanada'ya yagiyor... acaba yolunu mu sasirdi taslar !!!

Gulmekten karnima agrilar girdi. Komedi resmen.

don't kiss arabian woman

2008-11-21T10:22:00.000-05:00

Kuyruk acisi ceken biri blogumu calmis oldugu icin ic dokme seanslarina burada devam edecegim artik. En son Florida maceralarinda kalmistim. Disneyland'de cocuklar gibi eglendikten, gece gunduz hic durmadan gezdikten sonra charleston'a donduk. Jose'nin sirketinin partisi varmis haftasonu. Jose benide davet etti. Pek sevmem oyle parti ortamlarini falan ama acikhavada olacagini ogrenince gittim. jose'nin yakin arkadaslari toplanmislar bir kosede, bizde yanlarina gittik. Bunlar iyice havaya girmisler biz gelmeden, kac sise devirdilerse artik kafalari bayagi iyiydi adamlarin. Neyse biz bu sarhos kafalarla anlamsiz anlamsiz sohbetler edip gulerken yanimiza bir adamla kadin geldi. Adam o firmada ise yeni baslayan bir Arapmis. Yaninda da karisi var, cok guzel bir kadin, basi kapali. Garibim ayip olmasin diye bir ugrayayim demis anlasilan. kadin kibarca milletle tokalasirken, bizim sarhos kafalardan biri kadini kendine cekip sapur supur bir guzel optu. Tabi bir anda tum gozler kadinin kocasina dondu, saskin saskin bakiyoruz, adam nasil tepki verecek diye. Bizim sarhos kafa hala durumu anlamamis bir halde etrafa gulucukler saciyor. Adam kibarca izin istedi ve apar topar gitti partiden. Herhalde pisman olmustur geldigine. Kadin adamlarla tokalasirken bile tedirgindi zaten, birde ustune opulunce kipkirmizi oldu. Ertesi gun bizim sarhos kafa, cok sarhostum, hassasiyetinizi dusunemedim mealinde adamdan ozur dilemis. Bence bizim sarhosun pek sucu yok bu konuda. Ickili bir parti olacagi belli, e gelenlerin icecegi de belli. Belli hassasiyetler varsa otur arkadas evinde. Yada sen gel, karin gelmesin.

O gece bende o sarhos gurubun gazina gelip ictim biraz. Bunye alisik olmadigindan her zamanki gibi carpti beni. Eve gelince agzim bozulmus, benim eski yakisikliya bayagi bir kufretmisim. Cogunu anlamamis jose, demekki turkce kufretmisim. Sabah moralli bir sekilde uyaninca arada bir sarhos olmaya karar verdim. Ic dokmek icin de bahane olur hic degilse.